goede bal – jo hendriks

een goede bal maak je door uit het dek wat sneeuw te scheppen te vormen in twee dwarse handen die liefst nog niet te koud de buitenkant zacht kneden zodat die mooi rond smelt het best wordt hij als je daarna -tussen drie vingers- hem blootstelt aan de koude lucht gooi niet! laat hem verlangen [...]

Lees het hele bericht »

avondgras – jo hendriks

avondgras en jij en ik verder was er niets te doen dan af en toe een schorre eend een rolstoelwiel in grind en wat zacht gemurmel een zuchtje laatste adem dat door een open raam golfjes op het water blies treurwilgen geen zomeravond zonder dela reclame

Lees het hele bericht »

de weg naar huis – jan doornbos

De weg is smal en bochtig hier, als er een tegenligger nadert moet er iemand uitwijken. Jij bent iemand die uitwijkt. De ruiten beslaan, nu we even stilstaan. Hier stond ik aan het hek, zeg je, hier wachtte ik tot iedereen thuis was. Jij bent iemand die wacht. Je kijkt naar het hek, naar het [...]

Lees het hele bericht »

snijverlies – jan doornbos

De tuin ademt vanmorgen geesten uit die samenspannen, handen vasthouden, maar dan worden ontbonden door de naderende zon. Een krokus opent zelfbewust zijn paarse mond. Onbeduidend leven is hier niet te vinden. Jij hebt je teruggetrokken in een regenbui, weerbarstige gedachten van je af gewassen, de twijfels uit je haar gekamd, je lippen tot de [...]

Lees het hele bericht »

pechvogel – jan doornbos

Misschien vind je de weg nog terug, naar zee. Jij hoort door golfdalen te glijden, met hoge bogen over kliffen heen te keilen, leunend op de wind en met je lange neus omlaag gericht. Jij bent een beest van zout en nat, te groot voor dit benepen binnenland. Je vleugels zijn te lang, te smal [...]

Lees het hele bericht »

slow poetry – arjan keene

Traagheid is een eigenschap van iets dat goed is, zei iemand al eens eerder. De dichters van vandaag reageren moeizaam op de stuiptrekkende tijd, zegt nu een ander. Het bloed stroomt en spreekt in strofen van beleefde tijd, trekt aders vol morfine uit zolderopgeruimde dozen gelabeld met herinneringen. Poëzie is van nature slow, het wil [...]

Lees het hele bericht »

uomo conflictus – arjan keene

Als ik zo om mij heen kijk denk ik: deze wereld is niet af. Er zitten scheuren in de vloeren, het stucwerk brokkelt aan de naden, de trappen wankelen de hoogte in, de waterleidingen staan op knappen. En de bewoners hebben niet geleerd dat om elkaar te leren begrijpen ze eerst zichzelf moeten zien zoals [...]

Lees het hele bericht »

honderd strafregels – arjan keene

Ik laat me niet uit het veld slaan. (10x) Ik weiger me te conformeren aan. (10x) Ik kan geen nieuw geluid meer zien. (10x) Wie schrijft die blijft telt eerst tot tien. (3x) Ik geloof niet dat alles al gezegd is. (10x) Ik geloof sowieso niets dat gezegd is. (10x) Ik weet dat ik niets [...]

Lees het hele bericht »

kinderbouwpakket – joris miedema

er zwerft al maanden een zucht door haar lichaam zo sliep ze luchtig het bed zacht tot het vijver werd met kikkerbeet en karpers die de kreukels in het hoeslaken verder door de war kabbelde een ooievaar deed een stapje terug toen de deur wind binnenwiegde boertjes door de brievenbus vielen en een hoofdje uit [...]

Lees het hele bericht »

amandelboom – joris miedema

er hangt een leugen in de boom takken kijken bedrieglijk over het pad onder elke steen schuilt een mening een oorworm verliest zijn oor kruipt de grond in kraaien vliegen uit als strop en pikken zijn schelp geluidleeg achter bladeren zitten beschuldigingen verstopt de wind blaast ze alle kanten uit maar ze houden hun nerven [...]

Lees het hele bericht »