1838-1839 – alexander baneman

een gruweldicht nog even blubberen in koud vlees door een deur die scheurt in welvertrouwen moet opbouwen het sneeuwende hart hij beziet de boeken in geel en een spuugbeeld met voeten zwart als leer ligt hij daar likdoorns te groeven en hamertenen bedienen nimmer de benen in snaar hij vindt het wel weer de houten [...]

Lees het hele bericht »

chocomel voor marilyn manson – alexander baneman

een gruweldicht Voor Samora Methorst I de menner staakt hier in vlammend steengruis speelt de stemmen II zij lacht om te glimmen in een smuikende bruinglans de boren te imiteren zij loopt met voeten in de was van reutelen in harde kauwgum ter veroordeling roepen III zij ademt de vadems van mijn woorden zullen snoeven [...]

Lees het hele bericht »

song van snorrebaard – alexander baneman

een gruweldicht langs de paden van verdorde vogeltjes met houten poten wacht ik in de pijnboom op pleuris voor pokkenkauwen met git in de kop en zwaarden van zwavel in scheepsmondjes om te roeren de stofzuiger met piepende propwieltjes het bed van stenen is de laatste rustplaats van haren uit het hoofd en mokkende murmels [...]

Lees het hele bericht »

bosjes hulst – alexander baneman

een gruweldicht ‘Het was niet zoals andere voorwerpen op de binnenplaats, in ondoordringbare duisternis gehuld, maar er straalde een naargeestig licht van uit, als van een bedorven kreeft in een donkere kelder.’ Charles Dickens, ‘Een kerstzang in proza’.                                 de [...]

Lees het hele bericht »

virus – alexander baneman

een gruweldicht Voor I. goudgeluimde snippers dag nassen als nagels kleefsels jicht zwart krassen ze in de wissels van het moeten ze kreunen verdomd ik rijt de kleur aan reten met schwalbes van onbenul en stoffeer de nacht met pareltjes pracht als lange scheurtanden van heintje zonder mama met die banden van arabisch goed   [...]

Lees het hele bericht »

elah-gabalus – alexander baneman

een gruweldicht ‘Ik zou hun graag willen laten geloven dat ik in zekere zin de slaaf ben geweest van omstandigheden die de menselijke macht te boven gaan.’ Edgar Allan Poe, ‘William Wilson’. als de man die vaak tot sodom roept struif ik door de stegen van gladde lappen onder het zeik van boombast tot groene [...]

Lees het hele bericht »

catalepsie – alexander baneman

een gruweldicht I smeren met de verzoening van zijn maternale aandoenlijkheid op mijn borsten die scheuren open tot pezen verstrammen en mijn kaken de poel willen kouten II zacht in drassig gifgrond sproei ik sputum als baarbloed over lakens van wit als git in ogen van inkt in slapen tot de zon zich verhangt als [...]

Lees het hele bericht »

song van de heelmeester – alexander baneman

een gruweldicht mijn muts was gemaakt van oude kranten mijn torso hulde zich met een vloerkleed van het door nagels vastgespijkerde leer mijn voeten laafden zich aan de pennen die zich doopten in een hete inkt zij dacht dat mijn wimpers waren verzegeld mijn stem vervlogen de zerken toe te spelen in een wazige wind [...]

Lees het hele bericht »