het mag geen naam hebben – lilian caessens

Zij was het meisje van de Seringenlaan de Seringenlaan van de Lindenheuvel de Lindenheuvel aan de Bruinkool de Bruinkool aan de Bergerweg zij was het meisje van de Bloemenmarkt van bidden in de Onze Lieve Vrouwekerk van altijd durende bijstand aan de Eikenlaan en de Kastanjelaan zij was het meisje van de Egelantier van de [...]

Lees het hele bericht »

waarom – lilian caessens

Elke dag dat ik verder van huis naar de dingen keek, verder week van water en zand, waarin ik schelpen had gezocht en gevonden, ook al zeiden zij mij zo veel niet meer en ging ik op vreemde benen door een stad steeds heb ik het gevoel gehad dat de zee in mijn kielzog meende [...]

Lees het hele bericht »

het zal wel winderig zijn boven amsterdam – lilian caessens

vroeger hebben mijn ouders tien jaar hier gewoond toen werd hun huis verkocht en ging ik in het hoekje zitten ik droeg het opgeheven hoofd nog lang verloor ogen in mijn biotoop vader lag die dag in Californië met een vis in zijn buik het was winderig boven Amsterdam Eerder gepubliceerd in Krakatau 46

Lees het hele bericht »

je blijft het ruiken – lilian caessens

De man murmelt iets over pekinees, over nacht en dat de vrouw de pot op kon. de vrieskou dwaalde in haar kruis. verval op het station. het heeft eelt aan handen, de pest aan wallen. kijkt naar buiken borsten billen bielzen. piercings. meer zit er niet in. tijd lijkt op de jaren veertig van de [...]

Lees het hele bericht »