angsthaas zoekt onderdak – nell nijssen

als we vanavond zo’n diepvriespizza met krrrrrrokante bodem eten zijn we morgen meteen dood of de gordijnen dichtlaten op zondag tot ver na vieren kunnen we ons maandag niet meer op straat vertonen en als de highlights in mijn haar iets te kwistig worden ingezet vertrouwt toch geen mens het meer dat ik zelf mijn [...]

Lees het hele bericht »

darwin en ik – nell nijssen

Terwijl haar oren aan de radio kleven verbinden de betonnen pijlers hen van eiland naar eiland – zo ongeveer moet het voelen –. Zijn ogen zoeken naar water wild en hoog opgeschuimde toppen en hij wijst: hoe grijs kan alles zijn. Ze weten van elkaar, van niet meer en steeds minder. Waar haar geloof ooit [...]

Lees het hele bericht »

valkuil – nell nijssen

De stoelen staan zo stil te staan. Alsof nooit iemand ze heeft bezeten. Alsof slechts zij en de tafel dikke vriendjes zijn. Onwaarschijnlijk leeg is de lucht in deze kamer. Zo uitgestorven zonder één vlieg kwaad te doen. Maar mij doet ze pijn. Er dreigt een scheur tussen mijn hoofd en hart. Ik val er [...]

Lees het hele bericht »

ontpit – nell nijssen (a.k.a. jessica)

Goed, zo richt je dus een mens in. Met engelengeduld misschien wat liefde en een stofzuigerslang. Zijn meest luie stoel voor het raam op het zuiden. Ze doet wat spuug op haar wijsvinger en tipt brood- kruimels van de grond, elke dag rond tweeën. Tien ton aardappelschillen hangt woordeloos op haar gladde rug. Ze houdt [...]

Lees het hele bericht »