opgeschoten jeugd – sunshine tenochtithlan

Een zondagmiddag in het wild. Vader breekt zijn tanden op de rattenplaag. Vooruit! gebaart hij mij met geel grimas, bijster het spoor, zo niet de fles. Vreemd hoe droog de knal achteraf gezien op mijn eigen nagelaten vlees.

Lees het hele bericht »

dichtgewijs voor beginners – sunshine tenochtithlan

De eerste regel is: meteen ontsluiten; de einden openleggen aan de start, uw lezer wakker schudden uit zijn smart, want anders kunt u naar ‘t vervolg wel fluiten. De tweede regel is: in vieren delen; niet helemaal gelijk, ‘t is acht op zes en elk van hen gedeeld door twee, het mes moet wél het [...]

Lees het hele bericht »

muts – sunshine tenochtithlan

Nou, ik hoef me niet meer af te vragen hoe het gaat! Zouden we een pieper kopen of een lawine-clinic volgen? Soms heeft ze haar lange manen in een vlecht of staart wat afwezig voor zich uit, haar schaduwkant te wezen. Het zal te maken hebben met de verhalen van haar vader; hoe hij, dankzij [...]

Lees het hele bericht »

uit gewoond – sunshine tenochtithlan

(De Casanova Concordantie V) Ik weet niet meer wat vrijheid is. Dagen, zij kuipen, langszij de goot; strengen de tucht van het verbannen; ledigen het zicht op de seizoenen; vergeten het knellen van het door de tijd ~ voorbij het verstellen ~ gewette mes van het geweten in mededogen te lenigen. Wat valt er nog [...]

Lees het hele bericht »

verzet – sunshine tenochtithlan

(De Casanova Concordantie VI) Hoeveel lentes nog? Als onze ogen kruisen, wil water breken door de dam; oud en wijs der jaren, zoals alle water is. Maar jij hebt de loop verzet, verwacht dat lente ook deze keer nog zal verjongen: dat wat je toekomt. Je vergeet: regen is rijgen in ‘t verleden. Hoeveel lentes [...]

Lees het hele bericht »

spleen – sunshine tenochtithlan

Ik ben al veel vergeten, slijten gaat vanzelf wat beter met de jaren, ‘t is een onontkoombaar feit, ook dit gemis vindt zachtjesaan een milder wegen, staat vergankelijk begrijpen rustig toe. Als dan een glimlach, eerder nooit vertrouwd door mij, zich in mijn ogen openvouwt, verschijnt jouw wankel plan, maar zonder clou. Dat weet ik [...]

Lees het hele bericht »

afhechting – sunshine tenochtithlan

(De Casanova Concordantie IV) Als jij, gestrikt op het droge af, naar netten boeten vist; zo hang je nooit aan zee. Als jij, door zwart zaad bezeten, je akkers streven laat; zo raak je niet verstrooid. Als jij, tot bloedens toe gerouwd, onderhuids in roes vervalt; zo blijf je je verwonderen. Wat waarheid met de [...]

Lees het hele bericht »

de beuk – sunshine tenochtithlan

Vandaag gepland. Zonnig was het; vader leek wel opgeruimd. In een handomdraai vandaag geplant. Voor de vuist weg, vol in mijn gezicht. Bladstil lag ik. Bloedeerlijk de takkezooi.

Lees het hele bericht »

denkmal – sunshine tenochtithlan

Ochtendlijk tussen minuten het vertrouwde koel als nachtelijke rest ontvelt geluid aan duister geklonken licht een schaafvermoeden in de verte middag maakt geregeld ritmes bij gebleven vochtigheid veranderen in wolkjesruis strijkt wijkend licht in vouwen gedrukt ingevingsleed een naakt onrustig avond glimlacht nacht voor dauw in touw smelt een bezig tot de lage brom gewoon [...]

Lees het hele bericht »

kiesdrempel – sunshine tenochtithlan

ik weet niet wat te kiezen, ben verdeeld doe trouw aan miet en griet, op date geweest maar heb daarbij nog nooit eens fijn gezwijnd echt geen idee waarom het mij bevreest want niet van eer geweten hoe elk eind alsnog verleidt wie op zich simpel leest ik weet niet wat te kiezen, ben verdeeld [...]

Lees het hele bericht »