Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘delphine lecompte’

De stam begreep mij niet
toen ik zei dat het 2 na middernacht was en
alles dus voor niets was geweest
grepen ze me bij mijn nekvel en
verfden mijn gezicht met giftige twijgen.

Ik zag mijn reflectie in het kleurloze meer
een monster was ik geworden of
altijd geweest, grotesk maar ongevaarlijk
blind voor de wanhoop van mijn zuster
doof voor de jeremiaden van mijn vader.

In stenen op de weg las ik
dat ik ver van huis was of
nog verder weg moest geraken
ik nam een steen, bestudeerde
het bedrijvige leven eronder, verpletterde
de hiërarchie, nam een andere steen
smeet hem zonder veel strijdvaardigheid
naar een onheilsprofeet.

Ik raakte zijn zwangere hond
ze viel dood neer
we sneden haar open
onze messen ontmoetten elkaar in het midden
de puppies waren dood.

Advertenties

Read Full Post »

Ik heb je weer bedrogen
voornamelijk in wilde dromen
je moest je schamen
maar je kon niet zwijgen
alles moest een naam krijgen
de paarden en de daden in de stallen.

Het was erger dan het leek
ik heb geboet nooit genoeg
mijn knieën zijn nauwelijks geschaafd
mijn onbeschadigde ego neemt een boekje aan
ik lees en lees en lees, terug naar het eerste woord
ik kan me maar niet bekeren.

De kerk oogt weinig gastvrij
toch val ik binnen
als een dief in een keldergat
zit ik vast en blijf ik scheefgroeien.

Read Full Post »

De spelregels van mijn dromen zijn veranderd
wanneer ik wakker word is het nog steeds mes in rug en
kijken naar mij alsof ik een hondje uit het asiel ben
het hondje naast de statige dog die ze hebben geselecteerd
het hondje wordt overmorgen misschien gecremeerd.

Mijn verontwaardigde vader verwijt mij dat ik mak ben
maar hij is er niet wanneer ik op het oorlogspad ben
ik voer oorlog wanneer hij slaapt tegen vijanden die hij niet kan zien
omdat ze alleen van mij zijn, mij soms te bekend zijn.

De kruisboogschutter moet er eens hartelijk om lachen
‘Noem je dit een gedicht?’ kraait hij nauwelijks geïrriteerd
Zo worden we natuurlijk nooit rijk.

Read Full Post »