Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘joris lenstra’

Met een knipper van zijn wimpers
vallen de seconden van de sterren
en is al wat opgeschreven werd
en ooit gedacht, overbodig.

Eén zonnevlam ontsteekt
een miljardtal jaren
in een duister gat, opgelicht,
waar de ratten door elkaar kruipen.

Met het uitstrekken van zijn arm
storten de universele gedachten in
en passen de wetten zich aan
aan het wentelen van zijn wiek.

Hij loopt over ongedachte gronden.
Wanneer hij zijn hoofd draait
om je aan te kijken, ontvlam je
als het doven van een ster. Ik heb je

gekend. Maar nu niet meer.
De kruimels van een asteroïde
zijn jouw restant. Ik laat je gaan
als een verdwaalde astronaut.

Wij nemen afscheid van elkaar,
van onszelf, onze belevenissen,
van iedere seconde in ons en om ons
heen. Zo worden we mee-

gezogen in een sterrenbestaan
om nieuwe werelden te ontdekken,
planeten te omgorden en te lachen
in het duister en soms het licht.

Advertenties

Read Full Post »

Het komt op en zal ondergaan
omdat er geen geraamte is

omdat de ziel weggelopen is
op een ongeïnspireerd, onbewaakt ogenblik

omdat het in het hart van de zaak
niet lucide is.

Read Full Post »

Niets is voor eeuwig, niet de zon, maan,
de sterren in hun baan, deze bol
die wij aarde noemen.

Niets is voor eeuwig, niet de boompjes en de beestjes,
mijn hart voor jou, of jouw liefde voor mij.

Niet de piramides van kennis
of de bossen van gevoel.

Niets is voor eeuwig, niets dan waarheid, leugen,
en de dag dat je beide kwijt was en je zo rot voelde.
Het was een gevoel dat je nooit meer verliet.

Niets is voor eeuwig, niet mijn botten
of jouw huid, niet mijn dromen of jouw
woorden, of jouw mooie hoofdje waarin je alles
nog even langer op wilt slaan, nu je
nog even langer op blijven mag.

Je wilt nog niet slapen gaan.
Ik weet precies hoe jij je voelt nu.
Niets is voor eeuwig,
zeg het nog maar eens. Wees zoet.

Read Full Post »